Niet veel bijzonders, alleen bijna opgepakt… :p

Lieve allemaal,

Hoe gaat het daar in het verre Nederland? De lente voelt hier als zomer, dus ik ben totaal in m’n element (voor zolang het weer nog dit lekker is en niet veel warmer wordt!).

Afgelopen week was geweldig! Zoals altijd. Een van onze onderzoekers was bezig met haar afstuderen (van haar cursus) en dus besloten we om haar een berichtje achter te laten. Met ieder woord geschreven op een ander kaartje, wat we in random volgorde op haar deur hadden geplakt (gelukkig hadden we op de achter kant wel de nummers gezet, dus geen nood :p). Dit kwam er uiteindelijk op neer dat haar hele deur volgeplakt was met briefjes, was we zo snel mogelijk hadden gedaan terwijl de auto voor de deur geparkeerd stond op zo’n manier dat we zo snel mogelijk weg konden komen zonder gezien te worden mocht ze thuis zijn. Gelukkig was ze niet thuis, dus konden we er uitgebreid foto’s van maken. Nu woont ze in een militaire huizen complex, wat dus inhoud dat er een heleboel militaire/politie etc. personen wonen. Dus terwijl wij enorm aan het genoten waren, kwam er opeens een man op ons af om te vragen wat we nu helemaal aan het doen waren? (tsjah, de manier waarop hij het vroeg deed me een beetje aan pappa denken, dus ik wist natuurlijk al wel hoe laat het was), dus ik uitgelegd dat we een ‘berichtje’ hadden achter gelaten voor onze onderzoeker (en haar bij naam genoemd) en dat we het gewoon zo geweldig vonden dat we er een foto van wilde maken. Dus hij mijn verhaal geloofd en toen nonchalant zijn badge geflashed om ons te laten zien dat hij niet zo maar iemand was die het vroeg. Gelukkig was ik de enige die het doorhad, daar mijn lieve companions uit Utah en Tahiti komen, dus ik ze achteraf uitgelegd wat zich had afgespeeld. Goede criminelen als we waren wilde Sister Bertholon ‘s avonds natuurlijk terug naar de plaats van het delict, en reden precies langs op het moment dat onze onderzoeker verbaasd naar haar deur stond te kijken en werden we “betrapt”. Het was maar goed ook, want ze had nog  niet helemaal door dat het een berichtje was. Anyways, haar geholpen en nog even gezellig met haar kunnen kletsen. Was uiteindelijk wel grappig.

Wat verder ook wel geweldg was, was dat we een rondleiding  hadden gekregen in de tuin van de tempel. Ik ben er van overtuigd dat dit seizoen het mooiste seizoen in dit gebied is, maar ook voor de tuin van de tempel. Allemaal kleuren en zo prachtig!!

Tot slot hebben we gewoon de beste onderzoekers ooit. Ik houd zo veel van ze, het is niet te geloven. Ik heb het gevoel alsof we al super lang vrienden zijn, ook al ken ik ze max 6 maanden. Wat is tijd toch relatief 🙂

Ik ben zo dankbaar voor mijn zending! Iedere dag verbaasd het me hoeveel Hemelse Vader mij en anderen zegent. Wat is het leven toch goed 🙂

Hugs!

Sister Croese

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s