Snowday!

Lieve allemaal,

afgelopen week was echt geweldig! En ja, ik heb het gevoel alsof ik steeds in herhaling val, maar zendingswerk is echt fantastisch. Allereerst hadden we een heleboel sneeuw. En niet de slechte sneeuw die we in Nederland hebben, maar echt het ‘fluffy’ sneeuw dat je altijd in films ziet enzo :p Super leuk, vooral aangezien Sister Bertholon totaal niet gewend is aan de sneeuw 😀 gna gna gna gna… :p

Vanwege de sneeuw moesten we helaas wel een dag binnen blijven, wat tot gevolg had dat we de rest van de week nog harder konden werken! 😀 Woot woot!

Een van de hoogtepunten van deze week was echter wel het feit dat Sister Bertholon die douche gebroken had… om 22:20… Wij Elder Petramalo gebeld die in hetzelfde gebouw woont als wij, en hij zou het wel even komen maken. Laten we zeggen dat het er op neer kwam dat hij doorweekt was, onze hele douche doorweekt was, wij dubbel lagen van het lachen en het water voor het hele gebouw afgesloten moest worden om eindelijk rond drie uur ‘s nachts onze douche te maken. Gelukkig was de sneeuw dag de dag erna, ook al moesten we natuurlijk wel gewoon weer om 6:30 opstaan.

Verder hadden we ook Specialized Training! dit houdt in dat alle nieuwe zendelingen met hun trainers een training hebben, en ook wat spelletjes doen om te zien hoe goed ze bepaalde dingen beheersen. Uiteraard hadden we de spelletjes geoefend, maar helaas niet gewonnnen :p Hoe dan ook, het was super gezellig en we hebben er veel van geleerd. Vooral met betrekking tot stress. Op een gegeven moment zagen we een kort filmpje van een professor die stress uitlegde, en ik denk dat ik de naam herkende van een vak op de uni, maar ik weet het niet meer zeker. Ik ben namelijk zo slecht met namen, dat ik afgelopen week iemand gebeld had, en ik vroeg of het Steve was… de man had zoiets van… wie? Dus ik weer: Steve? Is dit Steve?… En toen besefte ik me dat ik Eric had gebeld. Oeps. :p Ach ja, kan gebeuren he :p

Ook hadden we deze week weer de gelegenheid om naar de tempel te gaan. De tempel is echt mijn favoriete plek op de wereld. Het is er zo sereen en geweldig. Wanneer je er binnen bent kun je gewoon niet ontkennen dat het het huis van de Heer is 🙂 Ze hadden nieuwe schilderijen opgehangen, dus we hadden ook nog even de gelegenheid om achteraf door de tempel te lopen en naar de schilderijen te kijken. Het was echt heel gaaf.

In het Visitors’ Center ook nog een wondertje gehad. Een vriend van Sister Austin kwam binnen. Hij was gedoopt, maar is nooit echt actief geweest. We hebben hem een tour door het Visitors’ Center gegeven en daarna uitgenodigd om het Boek van Mormon te lezen er Hemelse Vader te vragen of het waar is of niet. Dat is tenslotte de enige manier om er achter te komen en ik weet dat iedereen die het Boek van Mormon leest en met een oprecht hart vraagt of het waar is, een bevestiging van de Heilige Geest kan krijgen dat het waarlijk het woord van God is. 🙂

Hoe dan ook, ik ben zo dankbaar voor de gelegenheid die ik heb om op zending te zijn, vooral hier in Washington DC. Er zijn hier zoveel fantastische mensen en ik heb al zoveel geleerd. Aah, woorden kunnen gewoon niet omschrijven wat een zegen een zending is! 😀
Ik houd van jullie!
Hugs,

sister Croese

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s