Aankomst in Washington D.C.

Hoi allemaal!!

Hier een berichtje vanuit het prachtige, vochtige (geloof het of niet, maar na 3 weken Utah, ben ik verschrikkelijk blij met de vochtigheid (en mijn huid ook :p)), Washington DC!!! Geloof het of niet, maar ik heb zoveel te vertellen over afgelopen paar dagen. Er is echt zoveel gebeurd! Zo heb ik dus een nieuwe companion, wat we ook wel een ‘trainer’Ā  noemen, omdat het je eerste companion in je zendingsgebied is, heb ik mijn oude companions achter gelaten en heb ik een baan aangeboden gekregen!!! šŸ˜€

Laatste dagen in de MTC

Goed, om maar in chronologische volgorde te beginnen: Het was echt super moeilijk om mijn companions achter te moeten laten, vooral Zuster Carvalho. Mijn vertrek gegevens vanuit de MTC was eerst naar ‘s ochtends veranderd en toen weer terug naar ‘s avonds, maar het was maar goed dat we eerder naar de plek zijn gegaan waar we moesten verzamelen, want het bleek dat ze ons een half uur eerder weg wilden hebben dan dat ze mij verteld hadden! Enfin, het was wel echt heel moeilijk, vooral omdat Zuster Carvalho en Zuster Siegle moesten huilen (tsjah, dat krijg je met Zuid Amerikanen, die tonen hun emoties wat meer dan ons Europeanen). Ik heb zelf niet gehuild voornamelijk tot frustratie van Zuster Siegle), maar ik mis ze wel echt enorm. Het zijn stuk voor stuk hele bijzondere, geweldige dochters van Hemelse Vader, en ik zal ze zeker weer zien als ik terug ben van mijn zending.

De visitors Centre training was intens, en op zaterdag gingen ze dus daadwerkelijk de praktijk in. Ik had gehoopt Zuster Rosema als collega te hebben, maar tot ons beider teleurstelling, gebeurde dat helaas niet! šŸ˜¦ Mijn collega was echter briljant! Het was een meisje uit Kazachstan, en ze had 2 bachelors afgerond en sprak 10 verschillende talen, grotendeels omdat ze steeds de taal van haar collega leerde o.0. Het kwam er dan ook op neer dat ze normaal gesproken voornamelijk rondleidingen gaf, in plaats van daadwerkelijk actief mensen aan te spreken. Hoe dan ook, het was een goede ervaring om te zien hoe het er aan toe ging, en na afloop heb ik nog wat foto’s kunnen maken met zuster Rosema. Onderweg had ze me trouwens een vlag gegeven (Zuster Rosema), waardoor alle andere zusters jaloers waren, omdat ik wel al een vlag had šŸ˜‰ Hoe dan ook, ik heb hem nu nog steeds, maar als het goed ik krijg ik er ook een als ik eenmaal in het visitors center begin, dus dat ik wel tof! Draag ik tenminste iedere dag een stukje Nederland bij me šŸ˜‰
Zuster Croese en Zuster Rosema

Zuster Croese en Zuster Rosema

Onderweg naar Washington

Het reizen was in het begin echt verschrikkelijk, aangezien we met z’n allen bij een treinstation werden gedumpt, en we uiteraard meer koffers hadden dan we in een keer konden halen :p Gelukkig waren we met z’n tienen (4 zusters, 6 elders), dus hebben we ons redelijk de krampen gesleurd. In de trein was er echt zo’n schattig klein meisje (ze leek zoveel op dat meisje uit Despicable Me, met de ‘He’s so fluffy I’m gonna die!!’, Agnus ofzo)!! Op een gegeven moment was ze met haar vuistjes tegen de stoel aan het slaan en riep ze: “AAAHH!! I’m having so much fun in the train!!!!!!”Ā  :p Het was gewoon hilarisch :p

Eenmaal aangekomen op het vliegveld waren we blij dat we onze koffers eindelijk konden dumpen, maar helaas had ons vliegtuig vertraging, dus uiteindelijk hebben we ruim 4 uur in het vliegveld zitten wachten. Je had de mogelijkheid om naar huis te bellen, maar dat heb ik maar niet gedaan, hoewel wat wel tof was, was het feit dat er een RM (een Returned Missionary, iemand die al op zending was geweest) die zijn mobiel uitleende aan enkele zendelingen, omdat iemand dat ook bij hem had gedaan toen hij op zending was en bij het vliegveld zat te wachten. Een soort pay it forward. Heel tof :).

Oke, in het vliegtuig zat ik tussen een elder een een man uit North Carolina, en de Elder was al met de man aan het spreken toen ik er letterlijk tussenin kwam zitten šŸ˜€ Toen ik hoorde dat deze man een baan had in educatie en technologie, was ik natuurlijk super geinteresseerd, en binnen no time waren we een aantal uur aan het praten (slapen kon ik helaas toch niet, dus dan is praten altijd gezellig). Na een vuurpeleton aan vragen van mijn kant, zei hij op een gegeven moment dat hij mijn vragen enzo zo goed en intelligent vond, dat als ik na mijn zending op zoek was naar een baan, ik maar eens contact met hem moest opnemen…. Het bleek de baas te zijn van een of ander bedrijf wat dus gespecialiseerd was in technologie implementeren in het onderwijs. Net voor de landing heb ik nog zijn kaartje gekregen, dus ik was eigenlijk wel positief verrast! o.0 Ik heb hem mijn ‘kaartje’ gegeven en verteld dat mocht hij willen of in de buurt zijn, hij altijd welkom in het Visitors Center was. Maar ja, sommige mensen krijgen verwijzingen, en ik krijg een baan aanbod. Verschil moet er wezen? xD

Maar goed, omdat ons eerste vliegtuig zoveel vertraging had, hadden we bijna onze aansluiting gemist, dus we moesten het hele vliegveld snel doorlopen om onze aansluiting te halen. Gelukkig net gehaald, en voor we het wisten waren we alweer in Washington. Daar aangekomen zijn we heel warm onthaald door de zendingspresident President Matsumori, zijn vrouw en de AP’s (assistenten van de president). Helaas bleek dat wij de aansluiting wel gehaald hadden, maar niet al onze bagage (lees: mijn bagage helemaal niet), dus die zou later die dag afgeleverd worden in het huis van de zendingspresident.
Na bij het vliegveld te zijn vertrokken, zijn we langs de tempel geweest (die echt super super super mooi is!! o.o), en vervolgens naar het huis van de Matsumori’s, waar we een dutje mochten doen. Het deed zo’n pijn om na die twee uur wakker te worden o.o. Verder voornamelijk elkaar wat beter leren kennen, lekker gegeten, nog meer geslapen en vanochtend dus mijn trainer ontmoet!!! Ze is echt zo ontzettend awesome, aardig, lief en gewoonweg geweldig!! Haar naar is Zuster Bullock, en ze is twee jaar ouder dan ik. Ze is echt super lief, vind mijn grapjes tot nu toe nog grappig (dus dat is een goed teken) en ze is gewoon echt zo ontzettend lief!! šŸ™‚ Daarna direct met Zuster Bullock (mijn ‘mamma’ :p), naar de tempel geweest. Het is echt zo’n mooie en grote tempel. Ik houd echt zo er van de tempel, omdat het zoveel rust en vrede brengt als je er in bent. Ik wil dan ook iedereen uitnodigen om waardig te zijn om de tempel te betreden, omdat het de beste plaats in de wereld is, die je het dichtste bij Hemelse Vader brengt. Na wat gegeten te hebben zijn we naar ons appartement geweest (zo vreemd, voor het eerst in mijn leven echt het huis uit en niet eens het kamp-gevoel o.o), en vervolgens naar het visitors center (wat echt super mooi is!!) om te e-mailen. Dus, dat was het denk ik weer voor vandaag. Mijn pdays zijn om woensdag, dus tot volgende week!
Ik houd van jullie!!
Hugs,Sister Yentl Croese
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s